Diyarbakır Koşuyolu Parkı’ndaki AFAD çadırları boşaltılıyor: Tehdit ettiler
![](https://haberkorkuteli.com.tr/wp-content/uploads/2023/03/diyarbakir-kosuyolu-parkindaki-afad-cadirlari-bosaltiliyor-tehdit-ettiler-8gespq5R.webp)
Sevimli ayı
DİYARBAKIR- Diyarbakır’da bazı parklara kurulan AFAD çadırları kaldırılarak Dicle Nehri kenarında kurulan çadırkente boşaltılmaya başlandı. Bugün birçok çadırın kaldırıldığı Koşuyolu Parkı’nda sadece beş AFAD çadırı ve halkın kendi emeğiyle yaptığı çadırlar kaldı. Çadırlarda kalanlar, gitmek istemediklerini ve bazı depremzedeleri evlerine geri gönderdiklerini söyleyerek tepki gösterdi.
“HÜKÜMET TEHDİT OLDUĞUNU SÖYLEDİ”
Sabah saatlerinde çadırların kaldırılmaya başlandığını söyleyen Nurşen Kaya, kendi çadırından çıkmak istemediğini söyledi. Konutunun hafif hasarlı olduğu öğrenilen Kaya, “Taşların arasında kalmaktansa bu çadırda kalmayı tercih ederim” dedi.
Hafif hasarlı ve hasarsız olduğu öğrenilen evlerin sahiplerinin çadır kentten geri gönderildiğini belirten Kaya, bu sabah yetkililerle gerginlik yaşadıklarını söyledi. Kaya, “Bu sabah bir adam geldi, tehdit etti, ‘Bugünün de yarını var’ diyor. ‘Git, otur, ortalığı karıştırma’ dediler.
Bu duruma isyan eden Nurşen Kaya, “Allah şahidim olsun kendimi, çocuklarımı ve çadırı yakarım, bir daha bu çadırı vermem. Bir daha o kaygıyı yaşayamam” dedi.
‘Zalim yapıyorlar, aldatıyorlar’
Çadırdan çıkmayacağını belirten Abdullah Koç, “Bize zulmediyorlar” diyerek isyan etti. Dediler. Ancak orada meskeni hafif hasarlı olanlara çadır vermiyorlar. Milleti aldatıyorlar. Deniyoruz, ne kadar ileri gideceğimizi bilmiyoruz.”
‘ELEKTRİKSİZ ÇADIR BİLE İSTİYORUM’
Gidecek yeri olmadığını söyleyen Delal Kaya, “Köyümüz yok, evimiz yok, hangi ülkeye gideceğiz?” Kiraların çok yüksek olduğunu söyleyen Kaya, “Buna bir çözüm bulsunlar. Bir tek çadırım kaldı. Ne olacağını bilmiyoruz. Çocukların hepsi soğuktan hastalandı, her gün serum aşısı oluyoruz.” Ama bize can vermiyorlar Çadırı bize çok görüyorlar Elektriksiz çadıra bile hazırım Vermeyin diyoruz bu çadırı almayın diyorlar. bırak” tepkisini gösterdi.
‘O BİNADAN NASIL ÇIKACAĞIM?’
2 bin TL ve erzak karşılığında evine taşınması teklif edilen Ümmiye Kaya, “Paraya ihtiyacımız yok, barınma ihtiyacımız var” diyerek evinin duvarının geriye doğru yattığını ve korkmaktan korktuğunu söyledi. içeri gir.
Ümmiye Kaya yaşadıklarını şöyle anlattı: “Dün bize geldiler, burası boşaltılıyor, Silvan yolu üzerindeki çadırkente gideceksiniz dediler. kabul etmedik Çünkü burada insanlara gerçekleri söylemiyorlar. Oraya gittiğinizde ev tamamen hasar görmediği sürece geri gönderiyorlar. Buradan ayrılmayacağız dedik. Bir diğeri geldi, ‘Valilik tarafından gönderildik. ‘Evlerinize gitmeniz şartıyla size 2 bin TL ve erzak vereceğiz’ dediler. Barınağa ihtiyacım olduğu için onu da kabul etmedik. Altıncı katta oturuyorum. 5. ve 4. katların duvarlarında çatlaklar mevcuttur. Evimin bir odasındaki duvar da geriye doğru eğimli. Dört çocuğum var, en küçüğü 3 aylık, en büyüğü 8 yaşında. Bir sarsıntı ya da deprem olduğunda o binadan nasıl çıkacağım?”
‘ÖLÜRSEK AMAÇ ONLARIN BOYNASINDADIR’
Ümmiye Kaya, oturduğu binanın kolonsuz olduğunu belirterek, “Yanımdaki binanın hafif hasarlı ve hasarsız olduğunu söylediler. İtiraz ettiğimde ‘Onlar Manisalı grup, yok’ dediler. Bilmek.’ Keserler mi, nankörsün derler. ‘Her şeyimizi verdik, senden utanıyorum’ diyorlar.”
Çadırkente gidenlerin de geri gönderildiğini sözlerine ekleyen Kaya, “Evlere gidenler ‘Biz hakkımızı Allah’a emanet ediyoruz’ diyor. ‘Biz ölsek de veba onlara bulaşır’ dediler. Kimse kimseyi düşünmüyor. Evde öldüğümde bana verdikleri çadır da boş, battaniye de boş. Kefene ihtiyacım olacak, o kefeni bile vermiyorlar.”
‘GİT İLAÇ ALIN’ DİYORLAR
Evi hasar gördüğü halde çadırkentte yer bulamayan Ayaz Kaya, kendisinin ve ailesinin depremden bu yana araçta kaldığını belirterek, kendisine ‘yer yok’ denildiğini söyledi. “Ben ne yapacağım?” Ayaz Kaya’ya soran Ayaz Kaya, “Bana ‘Silvan yolu üzerinde çadırkent yapılmış oraya git’ dediler, orada yer yok, beni geri gönderdiler. ‘Yer kalmadı’ dediler. ’ demesine rağmen evim hasar gördü. ‘Git kendine dikkat et’ dediler. Nereye gidiyoruz? Bunu soruyorum. Ben de evime giremiyorum. Duvarlar tamamen bozuk. Ne yapayım? Yapmak?”